تو كلاس فشردهء تاريخى كربلاى تو ، مصاف نيست منظومهء بزرگ هستىست ، طواف است . پايان سخن پايان من است تو انتها ندارى . . . . « 1 » 92 . مؤيّد ، سيّد رضا سيد رضا مؤيد فرزند سيد محمد متخلص به ( مؤيّد ) در سال 1321 در شهر مقدس مشهد به دنيا آمد و در خانواده‌اى مذهبى و معتقد به آل اللّه پرورش يافت . وى از اوان جوانى به مطالعهء دواوين شعرا و سرودن شعر روى آورد . وى به خاطر ارادت ديرپايى كه به خاندان عصمت و طهارت دارد صبغهء قريب به اتّفاق سروده‌هايش به رنگ مايه‌هاى مذهبى است . مؤيّد در شمار شاعران بااخلاصى است كه از صميم دل و ژرفاى جان به ستايشگرى آل اللّه مىپردازد و در اغلب محافل مذهبى شعر او حضور دارد . وى از چهره‌هاى نام‌آشناى شعر آيينى روزگار ما به شمار مىرود و سروده‌هايش عارى از غموض بيانى و پيچيدگىهاى محتوايى است و از همين روى مورد اقبال مردم كوچه و بازار قرار گرفته و اغلب مدّاحان در مجالس مذهبى از اشعار او استفاده مىكنند . « گلهاى اشك » ، « جلوه‌هاى رسالت » ، « نغمه‌هاى ولايت » و « سفينه‌هاى نور » . از آثار اوست :

--> ( 1 ) . گزينهء اشعار گرمارودى ، گزينش و پيشگفتار : بهاء الدين خرّمشاهى ، ص 141 تا 154 .